Still George after 20 years ?

Als verlaat geschenk voor mijn veertigste verjaardag werd me afgelopen zaterdag een concert getrakteerd van The Wedding Present in de Brusselse Botanique. Het Engelse gezelschap uit Leeds zet momenteel een tournee op rond hun debuutalbum "George Best" dat 20 jaar geleden uitkwam en algemeen aanvaard wordt als hun beste werk.


De liefhebbers van melodieuze indie-gitaarpop uit de jaren 80 vermengd met goed zangwerk van David Gedge kwamen ruimschoots aan hun trekken zaterdagavond. The Wedding Present anno 2007 is wel niet meer hetzelfde viertal als 20 jaar geleden, voormalig geluidstechnicus Chris McConville levert voortreffelijk ondersteunend gitaarwerk, terwijl de bas en backing vocals door Terry de Castro verzorgd worden en op drums is er dan Graeme Ramsey.

De 300 aanwezigen in de uitverkochte Orangerie-rotonde van de Franstalige Brusselse cultuurtempel genoten van pareltjes als: "My Favourite Dress", "Nobody's Twisting Your Arm" en "Anyone Can Make A Mistake".

Hieronder de originele videoclip van "My Favourite Dress":

Feest met Raymond

Afgelopen vrijdagavond stond in het cultureel centrum van Leopoldsburg een optreden van Raymond van het Groenewoud op het programma. Ter gelegenheid van het feit dat de “grootvader van de Nederlandstalige rockmuziek” ondertussen 35 jaar op de planken staat,heeft hij zijn nieuwe theatertournee “Feest” genoemd.

Alvorens Raymond het podium betrad mocht een nieuw talent een kwartiertje zijn kunnen tonen. Koen Deca deed dit met verve en laat het beste vermoeden voor later cd-werk. Begin volgend jaar duikt hij de opnamestudio in, wat moet leiden tot een eerste volwaardige CD. Een artiest om in de gaten te houden.

En dan was het tijd voor de meester hem zelve. Raymond trachtte er een werkelijk feestje van te maken, prijsbeesten als “Maria, Maria, Ik Hou Van Jou”, “ChaChaCha”en “Liefde Voor Muziek” zorgden er zelfs voor dat het zittend publiek uit hun comfortabele pluchen zetel recht veerde, ritmisch meebeweegde en in de handen klapte. Naast meer uptempo-nummers zaten er ook voldoende rustmomenten in de show, momenten waarbij het publiek kon genieten van prachtige ballades zoals “Twee Meisjes en zijn eigen interpretatie van Claude François “Ma Vie”, “Zoals Gewoonlijk”. Ook enige kritische songs zoals o.a. “Weg Met Amerika” passeerden de revue.

Vermeldenswaardig was ook de sterke begeleidingsgroep die Raymond bij zich had, met gitarist Thomas Vanelslander af en toe in een hoofdrol. Na afloop trakteerde Raymond samen met het cultureel centrum elke bezoeker op een gratis friet met saus om het geheel nog feestelijker af te sluiten.

Ter kennismaking hieronder:
Koen Deca - De Parabel



En de meester hemzelve:
Raymond van het Groenewoud - Twee Meisjes

Snow Patrol, mijn favoriete band van de voorbije 3 maanden?

Na het op Last.fm gecheckt te hebben naar wat ik zowat de laatste 3 maanden geluisterd heb, is het duidelijk. De Schotten met Noord-Ierse roots van Snow Patrol zijn de artiesten van wie ik de muziek het meest heb opstaan gehad de voorbije 3 maanden.

Andere bands die hoog scoren zijn de rock-mastodonten van U2, de alternatieve glamrockers van Muse, arty-farty's R.E.M., ... Namen die al langer in mijn favoriete lijstjes voorkomen. Dat is niet het geval voor The Arcade Fire, Canadezen die op Pukkelpop live helaas minder geslaagd voor de dag kwamen. Ook de Ierse singer-songwriter Luka Bloom houdt probleemloos stand binnen al dat rockgeweld.

De volledige top 10 ziet er als volgt uit:

1. Snow Patrol
2. U2
3. Muse
4. R.E.M.
5. Coldplay
6. Placebo
7. The Arcade Fire
8. dEUS
9. Luka Bloom
10. Kaiser Chiefs

Sensatiejournalistiek in Het Belang van Limburg

Bij de lokale berichtgeving over Leopoldsburg in deze krant wordt meer en meer de sensatietoer opgegaan. Titels van artikels vertellen in overtreffende trap over iets wat in het artikel staat of geven een vertekend beeld.

Natuurlijk is er een incident geweest met Turkse jongeren naar aanleiding van een verkeerscontrole wat leidde tot een samenscholing, maar om hier onmiddellijk het woord rel aan vast te koppelen, lijkt me een brug te ver. Zeker in een tijd waarin rellen synoniem staan met gebeurtenissen in de voorsteden van Parijs, Amsterdam en Brussel. In Leopoldsburg heb ik geen brandende auto's of kat-en-muis spelletjes met de politie opgemerkt tijdens en na dit incident.

Ook in het artikel over de laatste gemeenteraad zet een detail bij een agendapunt van de oppositie de plaatselijke pennenridder aan, om dit uit te vergroten en te gebruiken als headliner.

Ik hoop in de toekomst in deze krant een meer genuanceerde berichtgeving te lezen. Al zal dat waarschijnlijk weer dagdromen zijn.